Windmill II Niemy, ośmiominutowy film ukazuje ludzką aktywność w parku w słoneczny, wietrzny dzień. Przed kamerą zainstalowany jest wiatrak, którego ramiona, działając jak lustra, odbijają obraz. Wiatr wprawia wiatrak w ruch, co powoduje, że pomiędzy ramionami widoczne jest to co przed wiatrakiem, zaś na ich powierzchni, to co za nim (kamera, autor, spacerujący ludzie). Im mocniej wieje wiatr, tym bardziej obie przestrzenie w filmie zlewają się, co powoduje, że obraz staje się abstrakcyjny.
Fforest Bay Ustawiona na plaży, w małej zatoce kamera obraca się wokół własnej osi. Zdjęcia robione są co 45 stopni (co daje 8 pozycji kamery). Jej obrót odbywa się po osi nachylonej pod kątem 60 stopni do osi ziemskiej, co powoduje, że widoczne są i chmury (widziane od dołu), i zatoka wraz z ludźmi wypoczywającymi na plaży, i powierzchnia wody (widziana z góry). Film kręcony jest metodą poklatkową, z prędkością jednego zdjęcia na sekundę. Przy pierwszym obiegu kamery wokół własnej osi robione jest jedno zdjęcie z każdej z ośmiu pozycji, przy każdym następnym liczba klatek rośnie o jeden, aż poszczególne ujęcia dochodzą do długości 30 klatek (1.25 sekundy filmu). Opisanej wyżej sekwencji towarzyszy, wyraźnie na ekranie widoczny, przypływ morski.