Do ich obowiązkowych działań zaliczono działalność propagandową, rejestrację głosujących, wytypowanie i zabezpieczenie miejsc do głosowania. DS miał zapewnić transport emigrantów na Śląsk. W grudniu 1919 na Górnym Śląsku utworzono Związek Wiernych Ojcowiźnie Górnoślązaków (), powstały na bazie FVSO. Związek dzielił się na Kreisgruppen (okręgi powiatowe) oraz Ortsgruppen (lokalne). Latem 1920 liczył około 10 tys. mężów zaufania () zorganizowanych w około stu grupach rozrzuconych po 19 powiatach objętych plebiscytem.
Wzorcem dla proniemieckich organizacji działających na Śląsku była działalność i organizacja powstałego jeszcze w 28 sierpnia 1894 Niemiecki Związek Kresów Wschodnich (). DS i powstałe z jego inicjatywy organizacje finansowane były przez rządy Rzeszy i Prus oraz przemysłowców. W latach 1920–1922 na działalność plebiscytową Niemcy wydały 68 milionów marek w złocie. Na Śląsku Niemcy mieli też poparcie ze strony Kościoła, któremu przewodził biskup Adolf Bertram. Swą obecnością uwiarygodniał powstające organizacje (np.