Krytycy korektury zarzucali iż projekt wprowadzał dużo nowości (połowa artykułów wnosiła poprawki do istniejących przekazów źródłowych). Był to jeden z głównych powodów odrzucenia zbioru w 1534r. na sejmie przez szlachtę. Uważali, że autorzy wykroczyli poza ogólnie przyjęte założenia ruchu egzekucyjnego.
W późniejszym czasie powstawały także prywatne projekty kodyfikacyjne oraz układy systematyczny. Myśl kodyfikacji powracała przez cały XVI wiek, a jej wyrazem były dzieła Jakuba Przyłuskiego (Leges seu statuta ac privilegia Regni Poloniae z 1563) czy Jana Herburta (Statua Regni Poloniae in ordinem alphabeti digesta z 1563). Posiłkową rolę w prawie koronnym odgrywały III Statut Litewski (1588) oraz Korektura pruska (1598).
Wydania drukowane Statuta inclyti Regni Poloniae, recens recognita emendata, Kraków 1532 (pierwodruk) https://polona.pl/item-view/b2604afe-efff-4df0-bb91-cc4cc02b74ee?page=11 Correctura statutorum et consuetudinum regni Poloniae anno MDXXXII decreto publico per Nicolaum Taszycki, Bernardum Macieiowski, Georgium Myszkowski, Benedictum Izdbieński, Albertum Policki et Nicolaum Koczanowski confecta et Conventoni Generali Regni anno MDXXXIV proposita, wyd. M. Bobrzyński, Starodawne prawa polskiego pomniki, t.