W chwili powstania oddział ten liczył ośmiu członków. Jego komendantem był Antoni Gryziec”. Rozpara był człowiekiem bezgranicznie oddanym swojej pracy, aktywnym działaczem społecznym, a na dodatek wielkim miłośnikiem pszczelarstwa i sadownictwa. Swoją pasją zarażał innych. Wspólnie z małżonką powołał do istnienia „Koło Młodzieży Wiejskiej”, które zajmowało się krzewieniem życia kulturalnego w Sownie, poprzez inscenizacje teatralne, organizację festynów i zabaw oraz imprez okolicznościowych. Katarzyna Rozparowa udzielała także mieszkańcom Sowiny porad lekarskich oraz pomagała wszystkim, których nie było stać na wizytę lekarską. Następczynią Wojciecha Rozpary w latach 1936–1939, była Irena Styculanka. W życiu społecznym Sowiny odegrała mniejszą rolę, jednak we wspomnieniach mieszkańców wsi, przetrwała jako osoba kochająca swój zawód oraz oddana uczniom i szkole. W zapisach „Kroniki szkoły”, zanotowano informację, że określenie „kierownik szkoły” było w użyciu dopiero od 1911 r. od czasu przybycia do szkoły Wojciecha Rozpary (jednak Szematyzm podaje określenie „prowadzący”).