W późniejszych latach następują dalsze reformy szkolnictwa i w Sowinie powstała szkoła czteroklasowa (z dwoma nauczycielami) z następującym systemem nauki: „nauka w klasie I trwała jeden rok, w kl. II także jeden rok, natomiast w kl. III i IV po dwa lata”. Dodatkowo istniała jeszcze trzyletnia tzw. klasa dopełniająca, do której uczniowie uczęszczali tylko jeden raz w tygodniu. Ostatni właściciel Sowiny, Wincenty Wojtynkiewicz (vel Woytynkiewicz) odsprzedawał swój majątek od 1902 r., a mieszkańcy wsi korzystając z okazji, wykupili („ze składek”) „(…) murowany budynek dworski wraz z ogrodem z przeznaczeniem na szkołę”. W 1904 r. dostosowano pomieszczenia dworskie, zamieniając je na sale szkolne i w części na mieszkanie dla kierownika szkoły. Ten jedyny murowany budynek istniejący tu wówczas, służył szkole jeszcze przez prawie 80 lat (do 1978 r.). Wykształcenie, jakie dawała szkoła było jedynym, na które mogła sobie pozwolić tutejsza młodzież. Po ukończeniu szkoły, prawie wszystkie dzieci pozostawały w gospodarstwach rodziców, zajmując się pomocą w uprawie roli lub rzemiosłem.