W 1908 roku zaangażował się w prace organizacyjne przy Wystawie Przemysłu i Rolnictwa, którą zorganizowano w 1909 roku, z jego inicjatywy miasto przyznało komitetowi organizacyjnemu wystawy 7000 rubli.
W okresie okupacji niemieckiej i przez pierwsze lata niepodległości (do 1919 roku) pracował w zarządzie miasta, później jako radca, a następnie był naczelnikiem Wydziału Personalnego w Ministerstwie Rolnictwa i Dóbr Państwowych.
Zmarł 1 kwietnia 1938 roku w Częstochowie i został pochowany na Cmentarzu Kule w Częstochowie.
Życie prywatne Żonaty z Ewą Tarło (1859–1937), miał ośmioro dzieci – córki: Wandę, Helenę (1884–1967), zamężną Golczewską, Janinę Jadwigę (ur. 1888), Mariannę (ur. 1894), Zofię (ur. 1898), synów: Aleksandra Leona (1891–1966), inż., Jerzego (ur. 1900) oraz Wacława, który został oficerem POW, później prezydentem Łodzi.
Ordery i odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (10 listopada 1927)M.P. z 1927 r. nr 258, poz. 708 „za zasługi, położone w dziedzinie organizacji administracji państwowej”.
Przypisy
Bibliografia