Od października 1931 do sierpnia 1933 uczył się w Szkole Podchorążych Artylerii w Toruniu. 5 sierpnia 1933 Prezydent RP Ignacy Mościcki mianował go podporucznikiem ze starszeństwem z 15 sierpnia 1933 i 100. lokatą w korpusie oficerów artylerii, a minister spraw wojskowych wcielił do 3 pułku artylerii ciężkiej w Wilnie na stanowisko młodszego oficera baterii. Na stopień porucznika został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1937 i 48. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W marcu 1939 pełnił służbę w 1 pułku artylerii przeciwlotniczej w Warszawie na stanowisku dowódcy plutonu w 5. baterii II dywizjonu.
W wojnie obronnej 1939 wziął udział jako dowódca 2. baterii 101 dywizjonu artylerii przeciwlotniczej. Brał udział w obronie Warszawy. W konspiracji od 1939. Pod nazwiskiem „Stanisław Ciechanowski” zamieszkały Warszawa al. Niepodległości 30, dowodził Rejonem 3 Obwodu Mokotów ZWZ-AK.
W powstaniu warszawskim dowodził oddziałem AK na terenie Mokotowa. Zginął 6 sierpnia 1944 zamordowany przez Niemców wraz z żoną, cywilami i częścią swoich oficerów w podwórzu domu przy ul. Skolimowskiej 5.
Na liście powstańczych biogramów Muzeum Powstania Warszawskiego występuje w stopniu majora artylerii..
Przypisy
Bibliografia
Lesław Bartelski, Mokotów 1944, Warszawa 1986.