W latach 1887–1892 był ministrem finansów. Prowadził politykę mającą na celu wyrównanie deficytu budżetowego, silniejszą ingerencję rządu w prywatne koleje oraz nacjonalizację kolei najmniej rentownych, a także wsparcie krajowego przemysłu i przygotowanie reformy monetarnej. Osiągnął to poprzez podniesienie podatku bezpośredniego, nacisk na wzrost eksport i rozwój linii kolejowych. Mimo osiągnięcia zrównoważonego budżetu, zgromadzenia rezerw złota i wzmocnienia wartości rubla był krytykowany z powodu wprowadzenia bezwzględnych przepisów podatkowych, które szczególnie dotknęły chłopów i drobną szlachtę i doprowadziły do głodu w latach 1891–1892.
Odznaczony Orderem Świętego Aleksandra Newskiego i Orderem Świętego Włodzimierza I klasy.
Jego wnukiem był Iwan Wyszniegradski, rosyjski kompozytor i teoretyk muzyki, jeden z prekursorów mikrotonowości.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ministrowie finansów Imperium Rosyjskiego Kategoria:Rosyjscy naukowcy Kategoria:Rosyjscy teoretycy sterowania Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Aleksandra Newskiego (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Włodzimierza Kategoria:Urodzeni w 1832 Kategoria:Zmarli w 1895