Rosyjska Robotnicza Partia Ludowa (ros. Русская Трудовая Народная Партия, RTNP) – efemeryczne kolaboracyjne ugrupowanie polityczne podczas II wojny światowej.
Ugrupowanie zostało utworzone we wrześniu 1941 r. w oflagu dla oficerów Armii Czerwonej w Hammelburgu. Działało faktycznie pod auspicjami Abwehry. Na jego czele stanął b. prokurator wojskowy sowieckiej 100 Dywizji Strzeleckiej S. A. Malcew. Oddziałem propagandy kierował b. aktor Siergiej N. Bołchowskoj (Swierczkow), oddziałem wywiadowczym – mjr A. P. Fillipow, zaś oddziałem wojskowym – gen. Iwan A. Błagowieszczenski, a następnie gen. Fiodor I. Truchin. Niemieckimi oficerami łącznikowymi byli kpt. Abwehry von Sivers i Sonderführer Koch. Działacze partii działali wśród sowieckich jeńców wojennych. Program głosił uwolnienie Rosji od bolszewizmu z pomocą Niemiec i uzyskanie ograniczonej niezawisłości z ustrojem republikańskim. W listopadzie 1941 r. kierownictwo RTNP zaproponowało Niemcom formowanie ochotniczych oddziałów wojskowych złożonych z b. czerwonoarmistów do walki z Sowietami. Utworzono werbunkową komisję wojskową. Według części źródeł zgłosiło się ok. 3,5 tys. osób, według innych jedynie ok. 800. Z powodu małej liczby ochotników postanowiono wykorzystać ich po specjalistycznym przeszkoleniu jako dywersantów na tyłach Armii Czerwonej.