W 1943 roku Stanisław Piaskowski został wywieziony jako robotnik przymusowy do Francji, gdzie pracował przy budowie umocnień portowych w Marsylii. We współpracy z Résistance organizował tam akcje sabotażowe. Po desancie alianckim w południowej Francji kierował, w stopniu porucznika, stacją zborną dla byłych żołnierzy polskich w Nicei. Następnie został oficerem oświatowym w 7. Dywizji Piechoty a później redaktorem technicznym pisma 2. Korpusu Polskiego, tygodnika „Orzeł Biały”. Zwolniony do cywila 30 października 1947 roku, początkowo pozostał we Francji, gdzie pracował jako architekt. Przez pewien czas współpracował z paryską „Kulturą”. Następnie wyjechał do Belgii i Australii. Od 1950 roku zamieszkał w Kanadzie, w 1957 przeniósł się do Stanów Zjednoczonych, osiadając ostatecznie w Albany, gdzie pracował w biurze projektowym przedsiębiorstwa budowy dróg i mostów. Działał w Stowarzyszeniu Polskich Kombatantów, będąc prezesem miejscowego koła organizacji.