Zbigniew Bujak został zwolniony na mocy amnestii 12 września 1986 roku. Moment ten oznaczał początek przechodzenia RKW do jawnej działalności. 30 września członkowie RKW – razem z Ewą Kulik wystąpili na konferencji prasowej, informując o swym 5-osobowym składzie. 2 października 1986 roku prokuratura odwołała poszukiwanie listem gończym Wiktora Kulerskiego i Jana Lityńskiego.
Organizacja Biuro RKW prowadziła Ewa Kulik. RKW bardzo ściśle współpracowała z redakcją Tygodnika Mazowsze, szczególnie z Heleną Łuczywo i Joanną Szczęsną. Łącznikami między Biurem a Tygodnikiem byli m.in. Tomasz Chlebowski, Paweł Malko, Mateusz Matuszewski.
Od samego początku RKW były podporządkowane Grupy Oporu „Solidarni” RKW Mazowsze NSZZ „Solidarność”.
Nazwa Nazwy Regionalna Komisja Wykonawcza NSZZ „Solidarność” Region Mazowsze RKW używała, podpisując wszystkie swoje wystąpienia, apele i stanowiska, publikowane w Tygodniku Mazowszewywiad ze Zbigniewem Romaszewskim w 16. numerze Tygodnika Mazowsze z 2 czerwca 1982 r.Apel w 24. numerze Tygodnika Mazowsze z 18 sierpnia 1982 r.. Andrzej Friszke w swej monografii dotyczącej Solidarności podziemnej dla określenia RKW Mazowsze używa nazwy Regionalny Komitet Wykonawczy Mazowsze.
Przypisy
Kategoria:Niezależny Samorządny Związek Zawodowy „Solidarność” (1980–1989)