Istnieją zasadniczo dwie interpretacje tego proroctwa. Według pierwszej, kolektywnej, Syn Człowieczy jest tu symbolem większej zbiorowości, przeciwstawionej czterem królestwom pogańskimZa interpretacją kolektywną opowiadał się m.in. H. Gunkel (Schöpfung und Chaos in Urzeit und Entzeit, 21921, ss. 323nn.). Za: M Uglorz, Teologia zwiastowania i czynów Jezusa, s. 271.. Ostatnio dochodzi do głosu interpretacja indywidualna, według której chodzi o konkretną osobę, za czym przemawiają współczesne badania nad historią redakcji tekstu. Niektórzy bibliści uważają, że jednostka króla stanowi reprezentację kolektywuM. Uglorz, Teologia zwiastowania i czynów Jezusa, ss. 270–271..
Według Marka Parchema w księdze Daniela postać Syna Człowieczego ma ścisły związek z Mesjaszem, który jest reprezentantem władzy samego Boga. Posiada status osoby boskiej, choć wciąż podporządkowanej Bogu. To Bóg jest najwyższym władcą, Syn Człowieczy jest tylko wyrazicielem władzy Boga. Syn Człowieczy podlega władzy Bożej nawet po tym, jak otrzymał panowanie z jego rąk.