W dniu 9 stycznia 1971 obronił pracę doktorską w misjologii na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim tezą "Rytuały i obrzędy w Laosie", pod kierunkiem Jesús López-Gay. Od 1971/74 uczył misjologii na Uniwersytecie w Ottawie. W tym samym czasie założył i kierował Centrum Studiów i Dialogu z buddystami, w imieniu Konferencji Episkopatu Laos-Kambodża. W dniach 27 marca – 12 kwietnia 1972 zorganizował w Hua Hin w Tajlandii, pierwszą sesję buddystyczno-chrześcijańską, a następnie po kilka podobnych spotkań w Wientianie, Laos (18-24 lipca 1972) i Phnom Pen, Kambodża (21 stycznia – 7 lutego 1973). W dniu 1 marca 1973 roku został mianowany konsultantem Sekretariatu dla Niechrześcijan przy Stolicy Apostolskiej. A już w czerwcu 1973 r., wraz z biskupem Alexander Stacciali, i grupą Laotańczyków buddystów złożył wizytę u Pawła VI na Watykanie, były to kamienie węgielne i podwaliny do późniejszych spotkań w Asyżu, Subiaco, Camaldoli, Bolonii, Wenecji, Brescii, Sienie. W dniach 22-24 kwietnia 1974 wziął udział w spotkaniu Federacji Konferencji Episkopatów Azjatyckich, gdzie zaznaczał się aktywnym udziałem w tej organizacji. W dniu 2 grudnia 1974 r., nie uczestnicząc w Kapitule Generalnej Zgromadzenia Oblatów, został wybrany na drugiego asystenta generalnego. W 1975 roku mianowany na sześć lat jako generalny asystent ds.