Większa część jednak doliny porośnięta jest kosodrzewiną, a niżej lasem, w którym ostał się jeden z niewielu w Tatrach fragmentów naturalnego, nieprzekształconego przez człowieka lasu świerkowego.
Nie prowadzi przez nią żaden szlak turystyczny, dobrze jednak jest widoczna z czerwonego i licznie uczęszczanego szlaku prowadzącego główną granią od Kasprowego Wierchu do Przełęczy pod Kopą Kondracką. Na przełączkach Suchych Czub szlak ten dochodzi do samej grani. Skutkuje to dużą ilością śmieci znajdujących się u wylotu żlebów schodzących spod grani głównej do doliny.
Historia Dolina odwiedzana jest bardzo rzadko, również dawniej wypasana była rzadko, gdyż miała znikomą wartość użytkową. Należała do Hali Kondratowej. Po zaznaczonych na niektórych mapach ścieżkach już nie ma śladu. Nie była atrakcyjna również dla taterników. Dopiero w latach 70. ściany Suchych Czub odkryli i przeszli po raz pierwszy zakopiańscy taternicy: Maciej Pawlikowski, Mieczysław Ziach i Zbigniew Młynarczyk.
Przypisy
Kategoria:Doliny polskich Tatr Kategoria:Doliny Tatr Zachodnich