Przy prezbiterium od północy znajduje się zakrystia, przy nawie od zachodu i południa kruchty.
Dachy są dwuspadowe, nad prezbiterium i ramionami transeptu trójpołaciowe, o silnie wysuniętych okapach, kryte gontem. Szczyt kruchty oszalowany jest ukośnie. Nad nawą wznosi się czworoboczna, ażurowa wieżyczka na sygnaturkę, obita blachą.
Wnętrze nakryte jest stropem. Łuk tęczy (prezbiterium nie jest wydzielone z nawy) ma kształt trapezowaty, na belce znajduje się barokowy krucyfiks z XVIII wieku. Chór muzyczny jest wsparty na czterech profilowanych słupach z zastrzałami. Drzwi do zakrystii mają okucia z XVII wieku. Prostokątne okna zamknięte są łukiem odcinkowym.
Ołtarz główny jest rokokowo-klasycystyczny (4. ćwierć XVIII wieku). Ma formę rozbudowanego tabernakulum zwieńczonego rzeźbą pelikana, z rzeźbami archaniołów Gabriela i Rafała oraz arcykapłanów Aarona i Melchizedeka po bokach. Za ołtarzem na ścianie prezbiterium umieszczona jest nastawa z baldachimu podtrzymywanego przez anioły oraz obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem (XVIII wiek), w drewnianej, pozłacanej sukience rokokowej (2. połowa XVIII wieku). W nowym, prawym ołtarzu bocznym znajduje się figura Chrystusa Ukrzyżowanego z kości słoniowej (XVIII wiek), w ozdobnej, drewnianej ramie z końca XVIII wieku, na haftowanym sieczką tle z tego samego czasu.