Oryginał [Ιωαννης τα]ι[ς επτα] εκ[κλης]ιαις [ταις εν τη] Ασια χαρις υμειν και ειρη [νη απο ο ων] και ο ην και ο ερχομε [νος και απο τ[ων επτα πνευμα [των α] εν[ω]πιον του θρονου αυ [τ]ου και απο Ιη Χρ ο μαρτυς ο πι στος ο πρωτοτοκος των νεκρω και ο αρχων των βασιλεων της γης τω αγαμωντι ημας και λυσαντι η [μ]ας εκ των αμαρτων ημων εν [τ]ω αιματι αυτου και επιησεν ημ[ι] [βα]σ[ιλ]ειαν ιερεις του θ[υ]ω και π[α]τρι [αυτο]υ. αυτω το κρατος και η δοξα [εις το]υς αιωνας αμην ιδου [ερχε]ται μετα των νεφελων [και οψε]ται αυτον πας οφθαλ [μος και ο]ιτινες αυτον εξε
Historia Rękopis odkryty został w Oksyrynchos przez Grenfella i Hunta, którzy opublikowali jego tekst w 1911 roku. Caspar René Gregory umieścił go na liście rękopisów Nowego Testamentu, w grupie papirusów, dając mu numer 18.
Obecnie przechowywany jest w British Library (Inv. 2053v) w Londynie.
Zobacz też Lista kodeksów papirusowych Nowego Testamentu Tekst Apokalipsy św. Jana
Przypisy
Bibliografia B. P. Grenfell & A. S. Hunt, Oxyrhynchus Papyri VIII (London 1911), ss. 13-14. Philip W.