W obrzędzie jako konsekratorzy wzięli udział arcybiskup irkucki i wiercholeński Tichon (Troicki-Doniebin), biskup riazański i zarajski Melecjusz (Jakimow), biskup zabajkalski i nerczyński Jerzy (Orłow) oraz biskup jakucki i wilujski Nikodem (Prieobrażeński).
W 1899 został pierwszym biskupem nowo powstałej eparchii władywostockiej i kamczackiejВладивостокская и Приморская епархия. Jako jej ordynariusz przyczynił się do powstania ponad 170 nowych cerkwi i 100 szkół parafialnych, wspierał rozwój dwóch działających w eparchii monasterów – Ussuryjskiego Monasteru Trójcy Świętej i św. Mikołaja oraz Ussuryjskiego Monasteru Narodzenia Matki Bożej. W 1903 zainicjował wydawanie Władiwostokskich jeparchialnych wiedomostiej – oficjalnego pisma eparchii, założył również przy niej drukarnię. Szczególnie angażował się w działalność misyjną prowadzoną przez duchowieństwo administratury wśród rdzennych mieszkańców Dalekiego Wschodu Rosji oraz w Korei i Mandżurii. 6 maja 1906 otrzymał godność arcybiskupa, zaś w 1915 prawo noszenia brylantowego krzyża na kłobuku.