W dzieciństwie przejawiała skłonności ku modlitwie – bawiła się ze swoją siostrą Anną w pustelników i żywiąc się korzonkami spędzała po parę godzin na modlitwie w leśnej kapliczce. W 1888 roku w czasie rekolekcji dla młodzieży we Lwowie spotkała ojca Jeremiasza Łomnickiego – bazylianina i misjonarza ludowego. Michalina wyspowiadała się u niego z całego życia. Został on jej kierownikiem duchowym, spowiednikiem i doradcą. Rok później złożyła prywatny ślub czystości, który następnie co roku ponawiała.
Michalina myśląc o życiu zakonnym, planowała wstąpić do sióstr bazylianek – jedynego wówczas kontemplacyjnego żeńskiego zgromadzenia w Kościele greckokatolickim. Jednak jej kierownik duchowy o. Jeremiasz Łomnicki zaproponował jej zostać pierwszą siostrą nowego aktywnego zgromadzenia obrządku bizantyjsko-ukraińskiego, które planował założyć razem z o. Cyrylem Sieleckim. Michalina podjęła się tego zadania, chociaż o.