20).
Historia Kodeks datowany jest obecnie na wiek XI wiek lub XII. W roku 1482 przechowywany był w Wielkiej Ławrze na górze Athos. Później w klasztorze Filotheu, następnie w klasztorze św. Dionizego. W roku 1655 został przewieziony do Moskwy na prośbę patriarchy Nikona.
Dwie pierwsze Ewangelie kodeksu zostały skolacjonowane przez Christian Frederick Matthaei. Druga część kodeksu, zawierająca Ewangelie Łukasza i Jana, została sprzedana bibliotece w Dreźnie. Ta część kodeksu przechowywana była w "Sächsische Landesbibliothek" (A 100), do końca II wojny światowej. Badał ją Tregelles oraz Oscar von Gebhardt. Po wojnie przewieziono z powrotem do Moskwy.
Obecnie pierwsza część kodeksu zawierająca Ewangelie Mateusza i Marka przechowywana jest w Państwowym Muzeum Historycznym, (V. 91, S. 47, 355 fol.), w Moskwie; druga część zawierająca Ewangelie Łukasza i Jana przechowywana jest w Archiwum Państwowym (F. 1607, No. 3,226 fol.) w Moskwie.
Zobacz też lista kodeksów minuskułowych Nowego Testamentu
Przypisy