thumb|Kapitulacja Hirō Onody, 11 marca 1974. Onoda przekazuje swój miecz samurajski na ręce prezydenta Filipin Ferdinanda Marcosa Zarówno dezercja Akazu, jak i strzelanina w październiku 1972 roku wywołały zainteresowanie opinii publicznej wciąż ukrywającymi się żołnierzami japońskimi i poskutkowały kilkoma nieudanymi ekspedycjami poszukiwawczymi. Wydarzenia te mogły też sugerować, że Onoda wciąż żyje, pomimo uznania go w grudniu 1959 roku za zmarłego. Dopiero 20 lutego 1974 roku Onodę odnalazł przypadkowo japoński student i podróżnik, Norio Suzuki, który próbował przekonać go, że wojna skończyła się trzy dekady temu. Onoda jednak upierał się, że jedynie jego dowódca może wydać mu rozkaz poddania się, dlatego też Suzuki podjął próbę odnalezienia majora Taniguchiego. Obaj dotarli następnie na Lubang i w umówionym miejscu spotkali się z Onodą. Dopiero wtedy porucznik Onoda złożył broń. W oficjalnej ceremonii kapitulacyjnej uczestniczył prezydent Filipin Ferdinand Marcos i zagraniczne media. Onoda miał przy sobie karabin Arisaka Typ 99, 500 sztuk amunicji, miecz samurajski i kilka granatów.