W 1929 obszerną monografię poświęconą gwarom księstwa łowickiego opublikowała Halina Świderska.

W latach 1930–1935 działało Księżackie Ognisko Kultury, Sztuki i Przemysłu Ludowego – stowarzyszenie z siedzibą w Złakowie Kościelnym założone z inicjatywy rzeźbiarza ludowego Adama Petryny, wspierające rozwój wsi i księżacką sztukę ludową.

II wojna światowa Wg części żyjących jeszcze w latach 80. XX w. konspiratorów Polskiego Państwa Podziemnego, w czasach okupacji niemieckiej istniała koncepcja utworzenia w księstwie łowickim organizacji na wzór podhalańskiego Goralenvolku.

Na uroczystości dożynkowe w Krakowie zorganizowane z okazji 4. rocznicy powstania Generalnego Gubernatorstwa zaproszono delegację księżacką reprezentującą dystrykt warszawski; nieformalnie przewodził jej gospodarz ze Złakowa Borowego Paweł Workowski wytypowany przez wójta Jana Fabijańskiego. Choć Księżacy nie byli chętni do kolaboracji, zdając sobie sprawę z konsekwencji odmowy stawili się na uroczystości w odświętnych strojach. Niemcy starali się uzyskać sympatię Księżaków m.in. poprzez odprawienie modlitw nad sarkofagiem Józefa Piłsudskiego. Wg Henryka Popowskiego ludność księżacka była jednak zniechęcana do kolaboracji przez przedwojennych działaczy ruchu ludowego oraz miejscowych proboszczów, przede wszystkim ks.