Wraz z organizacją włączył się w skład organizacji „Konfederacja Narodu”, a następnie „Konfederacja Zbrojna”, która została scalona z Armią Krajową.

Po scaleniu z AK odtwarzał w konspiracji 3 Batalion Pancerny, oraz z racji funkcji wchodzi w skład sztabu ośrodka pancernego Obszaru Warszawskiego AK, którym dowodził płk Stanisław Łętowski „Mechanik”. 11 listopada 1942 został awansowany na stopień kapitana rezerwy. Dowodzony przez niego batalion stanowił VI Zgrupowanie Rejonu 3, Obwodu Śródmieście AK.

W trakcie powstania dowodził batalionem, znanym bardziej jako batalion „Golski” w Podobwodzie Śródmieście Południowe, na odcinku zachodnim, dowodzonym przez ppłk Jacka Będkowskiego „Topór”. We wrześniu 1944 został mianowany majorem i odznaczony Krzyżem Walecznych.

Po kapitulacji przebywał w obozie jenieckim w Oflagu X A Sandbostel. Uwolniony w kwietniu 1945 został oficerem 1 Dywizji Pancernej, a następnie oficerem łącznikowym w Hanowerze. Po demobilizacji przebywał w Londynie działając w Kole AK. Potem wyjechał do Argentyny, gdzie pracował jako monter.

Bibliografia Kunert A.K., Słownik biograficzny konspiracji warszawskiej 1939–1944.