Szczegóły Wszystkie sprawy były rozpatrywane przez Kolegia Specjalne NKWD (ros. Особое Совещание при НКВД СССР – Osoboje Sowieszczanija, w skrócie OSO). Współmałżonkowie (w ogromnej większości przypadków chodziło o żony) mieli być zsyłani do obozów pracy przymusowej z wyrokami „co najmniej 5–8 lat”.
„Socjalnie niebezpieczne” dzieci również miały być umieszczane w obozach pracy, poprawczych koloniach pracy, lub w domach dziecka o zaostrzonym rygorze (детские дома особого режима). Pozostałe dzieci należało umieszczać w zwykłych domach dziecka lub u nieskazanych krewnych (za zgodą tych ostatnich) z wyjątkiem niektórych miast, jak Moskwa, Leningrad, Kijów, Tyflis, czy Mińsk, gdzie dzieci takie przebywać nie mogły.
Rozkaz wskazywał również, jak należy postępować z matkami karmiącymi, chorymi lub z chorymi dziećmi. Nie należało ich aresztować, ani zsyłać do obozów pracy natychmiast, lecz dopiero po zakończeniu karmienia piersią lub wyzdrowieniu.