W 43 p.n.e. Julia wraz z synową, Fulwią i młodocianym wnukiem Antyllusem usilnie zabiegała, zanosząc prośby do wpływowych senatorów i wznosząc błagania przybrana w czarne szaty u drzwi posiedzeń senatu, o to by senat nie uznał Marka Antoniusza za wroga państwa. Związki krwi wpłynęły też na stanowisko jakie zajął Lucjusz Juliusz Cezar wobec swojego siostrzeńcaM. TVLLI CICERONIS IN M. ANTONIVM ORATIO PHILIPPICA OCTAVA, 1; . Gdy po ustanowieniu II triumwiratu, sporządzono listy proskrypcyjne, Antoniusz umieścił na nich swojego wuja, brata Julii, Lucjusza. Julia dała mu schronienie w swoim domu i publicznie oznajmiła Antoniuszowi, że dalej będzie brata chronić, nawet kosztem swojego życia. Antoniusz poczuł się zmuszony ustąpić matce i nakazał przeprowadzić uchwałę ułaskawiającą Lucjusza. Julia wraz z siostrą Oktawiana, Oktawią Młodszą życzliwie odniosła się do próśb o wstawiennictwo tych rzymskich kobiet, na które zarządzeniem triumwirów nałożono konfiskatę majątków.