Od tego momentu młodzież z tego miasta zaczęła coraz odważniej tworzyć piłkarskie zespoły, które konfrontowały swe umiejętności w coraz liczniejszych meczach i turniejach. Moda na piłkę nożną dotarła również do lwowskich gimnazjów: III i VI. Tuż po rozpoczęciu roku szkolnego 1903/1904, uczęszczająca do tych placówek grupa uczniów założyła regularny klub, uprzedzając w ten sposób młodzież z I i II Szkoły Realnej (dzięki którym powstał I. LKPN „Sława” Lwów). Do współzałożycieli klubu należeli Jan Budzianowski i Maksymilian Dudryk.
W połowie lat 90. XX wieku grupa polskich historyków i statystyków futbolu – badając materiały archiwalne – odkryła, że to właśnie Lechia – a nie I. LKPN „Sława” Lwów (Czarni Lwów) (jak się dotychczas powszechnie uznawało) – była pierwszym w historii zespołem piłkarskim utworzonym przez Polaków na ziemiach polskich (kilkanaście dni różnicy dzielące obydwa zebrania założycielskie).