Po nieudanym egzaminie na reżyserię w krakowskiej PWST był asystentem i współpracownikiem Małgorzaty Szczęśniak w Teatrze Rozmaitości. W 2001 roku rozpoczął studia na Wydziale Reżyserii Dramatu PWST w Krakowie. Na początku lat był asystentem Kazimierza Kutza (w Narodowym Teatrze Starym im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie), Jana Peszka (Krakowski Teatr Scena STU) czy Armina Petrasa (ponownie Narodowy Teatr Stary im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie). W 2003 roku w krakowskiej PWST wyreżyserował „HamletMaszynę” Heinera Müllera. Zadebiutował w 2005 roku spektaklem Ksiądz Marek Juliusza Słowackiego, który pierwotnie przygotował jako student, a później został on włączony do repertuaru Starego Teatru w Krakowie. W roku 2006 zrealizował cztery duże premiery: Wesele Stanisława Wyspiańskiego w Teatrze Stu w Krakowie, Fedrę Jeana Racine’a w Starym Teatrze w Krakowie, autorski spektakl Na gorąco w Teatrze Współczesnym w Szczecinie oraz Kartotekę Tadeusza Różewicza we Wrocławiu. Od początku kariery charakteryzował się śmiałością w reinterpretowaniu klasyki i odwagą w mierzeniu się z tematami narodowymi, społecznymi i historycznymi.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Michał Zadara · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.