6 kwietnia państwa Osi zaatakowały Jugosławię i zajęły jej terytorium w ciągu zaledwie 11 dni. Państwo uległo rozpadowi, podzielone na trzy strefy okupacyjne (niemiecką, włoską i bułgarską), w części zdominowanej przez Chorwatów utworzono marionetkowe Niepodległe Państwo Chorwackie, a w części serbskiej władzę objął Rząd Ocalenia Narodowego pod wodzą Milana Nedicia.
Piotr opuścił kraj wraz z ministrami Królewskiego Rządu Jugosławii. Początkowo król i ministrowie jego rządu udali się do Grecji, gdzie 16 kwietnia 1941 roku w Atenach Piotr wygłosił odezwę do narodu, w której obiecał, że będzie walczył aż do zwycięstwa. Następnie król z rządem udał się do Jerozolimy w Mandacie Palestyny i do Kairu w Egipcie.
Podstawy konstytucyjne jugosłowiańskiego rządu na uchodźstwie z Piotrem na czele były niejasne, ponieważ rząd doszedł do władzy w wyniku zamachu stanu. Niezależnie od tego, jego członkowie przez całą wojnę twierdzili, że opierają się na konstytucji z 1931 roku, która uczyniła króla najwyższym urzędnikiem wykonawczym państwa, a ministrów odpowiedzialnymi wyłącznie przed Koroną.