„Poznań”), poczta polowa. Kierownictwo nad formowaniem dywizji zostało powierzone dowódcy Okręgu Generalnego „Poznań”, który pierwszy meldunek o stanie organizacji dywizji miał złożyć 15 grudnia 1920 roku. Pułki piechoty miały otrzymać francuską broń ręczną i niemiecką broń maszynową. Uzbrojenie artylerii miało być ujednoliconeRozkaz O.I.Szt. L. 24000/Mob. Ministra Spraw Wojskowych z 30 listopada 1920 roku „Sformowanie 23. rezerwowej dyw. piech.”, Instytut Józefa Piłsudskiego w Ameryce, sygn. 701/2/12, s. 171-177..
W okresie II RP Dowództwo 23 DP mieściło się w Katowicach, a jej oddziały i pododdziały stacjonowały w garnizonach: Tarnowskie Góry – 11 pułk piechoty Szczakowa – II batalion i kadra batalionu zapasowego 11 pułku piechoty Katowice – 73 pułk piechoty, IV dywizjon 23 pułku artylerii lekkiej i kompania łączności 23 Dywizji Piechoty Oświęcim – II batalion 73 pułku piechoty oraz kadry batalionów zapasowych 73 i 75 pułków piechoty Chorzów – 75 pułk piechoty Rybnik – I batalion 75 pułku piechoty Hajduki Wielkie – III batalion 75 pułku piechoty Będzin – 23 pułk artylerii lekkiej Żory – II dywizjon 23 pułku artylerii lekkiej Mysłowice – Ośrodek Sapersko-Pionierski 23 DP
W 1922 roku dywizja na czele z ppłk.