Wojna Ludwika z hrabią Szampanii trwała dwa lata (1142–1144). Podczas niej Ludwik zaatakował miasto Vitry i puścił je z dymem. Mieszkańcy miasta, którzy w liczbie 1300 szukali schronienia w kościele, zginęli w płomieniach. Wstrząśnięty tym Ludwik zawarł pokój z hrabią Tybaldem. Hrabia miał wyjednać u papieża cofnięcie interdyktu na szwagierkę króla Petronelę, żonę Raoula z Vermandois, który – aby się z nią ożenić – oddalił swoją pierwszą żonę, siostrzenicę hrabiego Tybalda. W czerwcu 1144 r. Ludwik i Eleonora odwiedzili nowo wybudowaną katedrę Saint-Denis. Królowa spotkała się tam z Bernardem z Clairvaux. Królowa narzekała na swoją bezpłodność, na co Bernard poradził jej, aby przekonała Ludwika do pogodzenia się z Kościołem. W ciągu kilku tygodni doszło do porozumienia. Tybald odzyskał utracone wcześniej prowincje, a Pierre de la Charte objął swoje biskupie stanowisko. A w 1145 r. Eleonora urodziła swoją pierwszą córkę, Marię.
Ludwik jednakże wciąż miał wyrzuty sumienia z powodu ofiar w Vitry. Chcąc odkupić grzechy złożył ślub, że wyruszy na pielgrzymkę do Ziemi Świętej. Jesienią 1145 r. papież Eugeniusz III ogłosił wyprawę krzyżową, aby wspomóc słabnące frankijskie królestwa w Ziemi Zamorskiej. W dzień Bożego Narodzenia 1145 r.