W grudniu 1789 roku Guillotin, jako jakobin i deputowany Zgromadzenia Narodowego z Paryża zaproponował reformę kary śmierci tak, by była wykonywana w sposób humanitarny i dostosowana do deklaracji praw człowieka i obywatela, zwłaszcza do zasady, że wszyscy ludzie są równi. Przed rewolucją karę śmierci we Francji wykonywano na różnorodne sposoby zależne od statusu społecznego danej osoby. Arystokraci ponosili śmierć w sposób godny i dyskretny, zwykli ludzie natomiast często byli torturowani, egzekucje odbywały się publicznie i były spektaklami dla tłumów. Guillotin zaproponował, by wszystkie kary śmierci były wykonywane według tej samej metody. Metodą, którą zaproponował, było użycie mechanicznego urządzenia, które szybko i bez zbędnych tortur ścinało głowę skazańca. Oprócz zaproponowania użycia tej maszyny postulował również zmianę prawa tak, by majątki rodziny skazanych na karę śmierci nie były konfiskowane. Ten punkt reformy został wprowadzony w życie już w 1790 roku. Urządzenie nie zostało jednak użyte i spotkało się początkowo ze sceptyczną reakcją innych deputowanych Zgromadzenia Narodowego. Pod wpływem krytycznych reakcji Guillotin porzucił swój pomysł.