miejsce na koniec sezonu (najlepsza drużyna wiosny), czym uratował dla klubu najwyższą klasę rozgrywkową. Następnie zaproszony przez Legię do współpracy (Legia poprosiła uczelnię Jacka Gmocha o pozwolenie na pracę w klubie). Jako trener-koordynator Legii Warszawa uratował klub przed spadkiem do II ligi oraz zdobył z tym klubem Puchar Polski. Prowadził w USA polonijną drużynę Falcons Filadelfia.
Mecz na Wembley Nazajutrz po meczu opuścił zgrupowanie i nie poleciał do Dublina na mecz z Irlandią. 18 października 1973 w samolocie zakomunikował ówczesnemu prezesowi PZPN wyłączenie się, z przyczyn zawodowych (praca na uczelni), ze sztabu szkoleniowego kadry narodowej, o czym poinformował dziennikarzy po wylądowaniu na lotnisku w Warszawie.
Reprezentacja Polski W sierpniu 1976 został następcą Kazimierza Górskiego na stanowisku trenera reprezentacji Polski. Wygrał eliminacje do MŚ 1978 i tym samym awansował do finałów mistrzostw świata w Argentynie w 1978, gdzie drużyna zajęła 5. miejsce. Po mundialu poprowadził reprezentację w dwóch meczach: wygranym towarzyskim z Finlandią w sierpniu 1978 i wygranym 2:0 meczu eliminacyjnym do mistrzostw Europy z Islandią, po czym został odwołany przez futbolową centralę.