Jan Frassinello wstąpił do Zgromadzenia Kleryków Regularnych, a Benedykta w 1825 roku do urszulanek w Capriolo. Zły stan zdrowia zmusił ją do poddania się leczeniu w Pawii i opuszczeniu zgromadzenia. Szybki powrót do zdrowia Benedykta przypisywała wstawiennictwu św. Hieronima Emilianiego. Odnajdując powołanie w religijnym wychowywaniu biednych i osieroconych dziewcząt prowadziła swój apostolat gromadząc wokół siebie wolontariuszki.
Z pomocą w pracy przyszedł jej mąż, który uzyskawszy zgodę biskupa Pawii Luigiego Tosi przybył by wspierać jej zbożne dzieło. W 1826 roku małżonkowie w obecności biskupa odnowili śluby czystości.
Pierwszą publiczną szkołę żeńską w Pawii otwarła w 1827 roku, a następnie dla zapewnienia trwałości rozpoczętego dzieła założyła Zgromadzenie Sióstr Benedyktynek od Opatrzności. W 1839 założyła w Ronco Scrivia szkołę dla dziewcząt pod nazwą „Dom Opatrzności”. Kolejnymi były w 1851 roku nowy dom dla opuszczonych dziewcząt i szkoła w Pawii.
Zgromadzenie, którego była założycielką zatwierdzone zostało w 1856 roku przez arcybiskupa Genui.