W 1930 roku opuścił Wartę i przeniósł się do Bydgoszczy, obejmując posadę pierwszego trenera drużyny BKS Polonii Bydgoszcz pracując jednocześnie, jako agent ubezpieczeniowy. Najprawdopodobniej został sprowadzony do Bydgoszczy przez ówczesnego prezesa BKS Polonia, dyrektora Banku Polskiego Stanisława Wodę, by pomóc piłkarzom w awansie do I Ligi. Równocześnie jest działaczem Okręgowego Związku Piłki Nożnej, odpowiada za sędziowanie. W czasie okupacji mimo gróźb odmawia przyjęcia niemieckiej III grupy – podpisania volkslisty i pracy trenerskiej z młodzieżą niemiecką. Prowadzi jednocześnie z narażeniem życia w bydgoskim lasku gdańskim „tajne zajęcia z piłki nożnej dla młodzieży polskiej”. Po II wojnie światowej ponownie opiekował się przez krótki czas drużyną biało-czerwonych. Był pierwszym i jak na razie jedynym sędzią z Bydgoszczy mającym status sędziego międzynarodowego. Sędzia główny finału Pucharu Polski 1951 Ruch Chorzów – Wisła Kraków (2:0). Zmarł 31 grudnia 1975 rokuWładysław Przybysz, baza.rocznikpilkarski.pl.