Deklaracja Balfoura W 1926 roku przywódcy dominiów oraz Wielkiej Brytanii zebrani na konferencji imperialnej w Londynie przyjęli raport komisji ekspertów kierowanej przez byłego premiera Wielkiej Brytanii, Arthura Balfoura, s. 134. Dokument ten przeszedł do historii jako tzw. deklaracja Balfoura. Deklaracja uznawała metropolię i dominia za podmioty wzajemnie równe, tym samym postulując zniesienie jakiejkolwiek zależności w ich stosunkach. Początkowo deklaracja Balfoura nie została potwierdzona żadną oficjalną ustawą ani innym aktem prawnym.
Statut Westminsterski Deklaracja Balfoura stanowiła podstawę dla ustawy przyjętej przez parlament brytyjski w 1931 roku i znanej jako statut westminsterski. Wśród najważniejszych postanowień statutu znalazło się wyłączenie dominiów spod obowiązywania ustawy o ważności praw kolonialnych z 1865 roku (Colonial Laws Validity Act of 1865), na mocy której akt prawa ustanowionego przez parlament kolonii lub dominium mógł być uznany za nieważny, o ile pozostawał w sprzeczności z aktem parlamentu Wielkiej Brytanii.
Ratyfikacja statutu westminsterskiego