W 1942 zgodził się stanąć na czele Chorwackiego Kościoła Prawosławnego – niekanonicznej struktury działającej na terytorium Niepodległego Państwa Chorwackiego. W 1942 otrzymał godność metropolity od patriarchy Rumunii Nikodema. Rosyjski Kościół Prawosławny poza granicami Rosji wykluczył go jednak ze swojego episkopatu, gdyż struktura, na czele której stanął Hermogen, wbrew prawu kanonicznego ogłosiła autokefalię części terytorium Serbskiego Kościoła Prawosławnego. Metropolita Anastazy (Gribanowski) pozbawił wówczas Hermogena stanu duchownegoСрпски расколници прослављају усташе као свештеномученике.
Po upadku marionetkowego państwa chorwackiego metropolita Hermogen po jednodniowym pokazowym procesie skazany na śmierć i rozstrzelany przez partyzantów Tity.
W 2010 Hermogen (Maksimow) został kanonizowany jako nowomęczennik przez Rosyjski Kościół Prawdziwie Prawosławny.
Przypisy
Bibliografia Митрополит Гермоген
Kategoria:Urodzeni w 1861 Kategoria:Zmarli w 1945 Kategoria:Biskupi Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji Kategoria:Rosyjscy biskupi prawosławni Kategoria:Prawosławie w Chorwacji Kategoria:Monaster Novo Hopovo Kategoria:Chrześcijaństwo w Niepodległym Państwie Chorwackim