W 1990 po raz drugi wystąpił w Pucharze Narodów Afryki, na którym WKS odpadło w fazie grupowej. W 1992 roku uczestniczył w największym sukcesie w historii WKS w postaci zdobycia Pucharu Narodów Afryki. Na tej imprezie Gouaméné wystąpił we wszystkich pięciu meczach z Algierią, Kongo, Zambią, Kamerunem i finałowym z Ghaną, w którym strzelił bramkę w serii rzutów karnych. W tym roku wystąpił w pierwszej edycji Pucharu Konfederacji, który nosił wówczas nazwę Pucharu Króla Fahda. Na tym turnieju po porażkach z Argentyną i reprezentację USA Wybrzeże Kości Słoniowej zajęło ostatnie, czwarte miejsce. Gouaméné wystąpił w obu meczach. W 1992 uczestniczył w przegranych eliminacjach do Mistrzostw Świata 1994.
W 1994 po raz czwarty wystąpił w Pucharze Narodów Afryki, na którym WKS zdobyło brązowy medal. Na tym turnieju wystąpił we wszystkich pięciu meczach z Sierra Leone, Zambią, Ghaną, Nigerią i Mali. W 1996 po raz piąty wystąpił w Pucharze Narodów Afryki, na którym WKS odpadło w fazie grupowej. Gouaméné wystąpił w dwóch meczach z Ghaną i Mozambikiem. W 1998 po raz szósty wystąpił w Pucharze Narodów Afryki, na którym WKS odpadło w ćwierćfinale. Gouaméné wystąpił we wszystkich czterech meczach z Namibią, RPA, Angolą i Egiptem. W 2000 po raz siódmy wystąpił w Pucharze Narodów Afryki, na którym WKS odpadło w fazie grupowej.