Zastrzeżenia interpretacyjne Moc odnosi się zawsze do konkretnego testu. Nawet jeśli ogólna próba w badaniu liczy znacznie więcej uczestników, pojedynczy test ma tylko taką moc, na jaką pozwala wielkość konkretnego efektu i liczebność określonych porównywanych podgrup. W przypadku testów interakcji, których wielkość jest dodatkowo ograniczona przez efekty główne, Gelman uznaje za realistyczną możliwość aż 16-krotnie niższej mocy w porównaniu do testu ogólnego.
Moc statystyczna jest w praktyce zmienną losową, która jest funkcją wielu nieznanych parametrów populacji i próby. Można ją oszacować, stosując odpowiednie założenia dotyczące tych zmiennych lub ich szacunki, lecz jak podkreślają m.in. Wagenmakers i in., jest to zawsze tylko zawodne oszacowanie jej wartości oczekiwanej lub rozkładu. Interpretacja oszacowań mocy zależy zatem od wiarygodności założeń badaczy, przede wszystkim dotyczących wielkości efektu w populacji i trafności modelu. Gelman i Carlin zaproponowali, aby rozważanie mocy zastąpić dokładniejszymi pytaniami, dotyczącymi tego, na jaką precyzję i wiarygodność oszacowań pozwala badanie o danym charakterze.