Historia Początki W roku 1930 działalność w Tanganice i Zanzibarze podjęli Robert Nisbet i David Norman z Kapsztadu. W roku 1948 w południowo-zachodniej części kraju działała kilkuosobowa grupa głosicieli. Wkrótce dołączyli do nich misjonarze, absolwenci Szkoły Gilead.
Rozwój działalności, zakaz i uznanie prawne W roku 1950 liczba głosicieli przekroczyła 100 osób. W latach 50. XX wieku w całym kraju wyświetlano film Społeczeństwo Nowego Świata w działaniu. W 1960 roku przekroczono liczbę 500 głosicieli. Rok później pierwsi głosiciele pojawili się w Zanzibarze – Roston i Joan MacPhee. W roku 1963 w Dar es-Salaam przemówienie wygłosił Milton George Henschel. Od roku 1963 rozpoczęły się masowe aresztowania Świadków, prowadzących działalność kaznodziejską. W roku 1964 na kongresie pod hasłem „Owoce ducha” było obecnych ponad 1000 osób.
3 kwietnia 1965 roku władze zakazały działalności Świadkom Jehowy. W roku 1968 w kraju działało ponad 1000 głosicieli. Wielu Świadków szukało schronienia w krajach ościennych i tam też uzyskali pomoc humanitarną od swoich współwyznawców. Wielu Świadków, których nie uwięziono, uczestniczyło w corocznych kongresach w Kenii.