Exakta Varex W 1950 Zakłady Ihagee w Dreźnie wyprodukowały lustrzankę Exakta Varex (nazywaną również, zwłaszcza w USA, Exaktą V). Podstawową różnicą w stosunku do poprzedniego modelu był wymienny układ celowniczy – możliwe było zarówno użycie celownika matówkowego, jak i celownika z pryzmatem pentagonalnym. W następnych latach wyprodukowano Exakty Varex oznaczane jako VX, VM, IIa, IIb, różniące się drobnymi detalami: napisem na czołówce, kształtem pokręteł a także ilością gniazd do synchronizacji lamp błyskowych. Ostatnimi modelami klasycznej Exakty były VX 500 i VX 1000, w których wprowadzono samopowrotne lustro. Exakta VX 500 była zubożoną wersją modelu VX 1000. Została pozbawiona samowyzwalacza, migawka pracowała w zakresie czasów od 1/30 s do 1/500 s oraz nie posiadała noża do obcinania naświetlonej błony fotograficznej.
Łatwość wymiany obiektywów w mocowaniu bagnetowym wraz z naturalną dla lustrzanek łatwością ustawiania ostrości niezależnie od rodzaju obiektywu spowodowały, że do Exakty pojawiła się ogromna, idąca w tysiące, liczba obiektywów wymiennych.