Jako więzień obozu od 4 sierpnia 1944 pracował w lasach w rejonie Kaługi, skąd uciekł 26 października 1945 i wraz z transportem repatriantów, przez Wilno, przedostał się do Polski.
Po powrocie mieszkał w Łodzi, gdzie w 1950 rozpoczął studia prawnicze. Aresztowany 13 lutego 1951 z oskarżenia prokuratury radzieckiej za działalność w AK na Wileńszczyźnie. Sąd 7 września 1951 skazał go na karę śmierci, a następnie wyrok został zmieniony w drodze ułaskawienia na 15 lat więzienia. Podczas pobytu w więzieniach (m.in. we Wronkach) otrzymywał kartki pocztowe od Jana Pawła II, który podtrzymywał go na duchu. Więzienie opuścił 27 marca 1959. Do czasu przejścia na emeryturę pracował w Zakładach Azotowych we Włocławku. W 1979 zbierając dokumenty celem uzyskania emerytury otrzymał informację z Centralnego Państwowego Archiwum Sowieckiej Armii, iż od 5 sierpnia 1944 do 26 października 1945 służył w Armii Czerwonej jako szeregowiec strzeleckiego pułku zapasowego.
Wielokrotnie uczestniczył w spotkaniach klasowych z Karolem Wojtyłą. Po wyborze kardynała Wojtyły na papieża spotykał się z Janem Pawłem II w Watykanie i Castel Gandolfo. Zmarł 10 października 2010. Uroczystości pogrzebowe odbyły się w dniu 15 października w katedrze oraz na cmentarzu we Włocławku.