Józef Pignatelli, właśc. hiszp. José Pignatelli (ur. 27 grudnia 1737 w Saragossie w Aragonii, zm. 15 listopada 1811 w Rzymie) – hiszpański prezbiter i jezuita (SJ), odnowiciel zakonu Towarzystwa Jezusowego, święty Kościoła katolickiego.
Życiorys Młodość i święcenia kapłańskie Józef urodził się w zamożnej, szlacheckiej rodzinie Pignatelli, dzięki której otrzymał staranne wykształcenie. Matka była Hiszpanką (hiszp. Francisca Moncayo y Fernandez de Heredia), ojciec Włochem (wł. Antonio Pignatelli, 1615-1700). Mając 4 lata przeprowadził się wraz z ojcem i rodzeństwem (po śmierci matki) do Neapolu, by wieku 9 lat (po śmierci ojca) powrócić do Hiszpanii i ukończyć w Saragossie (dzięki starszemu bratu) szkołę średnią w kolegium jezuitów. W tym okresie zachorował na gruźlicę z którą borykał się aż do śmierci. W wieku 16 lat (1753), razem z młodszym bratem Mikołajem, wstąpił do nowicjatu jezuitów w Tarragonie. Kolejny etap życia – to studia filozoficzne w Calatayud i Bilbao oraz nauki humanistyczne w Manresie. W 1763 otrzymał święcenia i został kapłanem więziennym.