Emil Chroboczek (ur. 18 września 1902 w Dziećmorowicach, zm. 25 września 1978 w Warszawie) – polski profesor nauk rolniczych, agrotechnik i hodowca roślin, specjalista w zakresie uprawy warzyw. Wieloletni kierownik Katedry Warzywnictwa Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego (SGGW), dyrektor Instytutu Warzywnictwa w Skierniewicach (1964–1972).
Życiorys Urodził się w rodzinie Jana i Filomeny Chroboczek. W 1929 ukończył studia na Wydziale Rolniczo-Leśnym Uniwersytetu Poznańskiego (dyplom inżyniera rolnictwa), po czym rozpoczął pracę w Zakładzie Genetyki i Hodowli Roślin Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. W 1932 otrzymał stypendium Fundacji Kościuszkowskiej na studia w Cornell University w Stanach Zjednoczonych. W 1932 przygotował w Stanach Zjednoczonych rozprawę doktorską pt. A study of some ecological factors influencing seedstalk development in beets. W 1936 uzyskał habilitację. W latach 1933–1938 prowadził prace doświadczalne nad uprawą i przechowywaniem cebuli, które sprawiły, że Polska stała się jej eksporterem, a polska cebula zdobyła bardzo wymagający rynek angielski.