Szkoła Podchorążych Rezerwy Kawalerii Pancernej Szkoła Podchorążych Rezerwy Kawalerii (pancernej) powstała w składzie Centrum Wyszkolenia Broni i Służb powołana rozkazem dowódcy Wojsk Polskich na Środkowym Wschodzie L.dz.1440/III/42 z dnia 23 marca 1942. Miejscem organizacji był obóz wojskowy w El Amiriji w Egipcie, a następnie w Beiy Jirja w Palestynie. Komendantem szkoły był rtm. Stanisław Kałusowski, później rtm. Antoni Smodlibowski. Od połowy kwietnia do połowy sierpnia 1942 szkoła przeszkoliła 41 podchorążych, w tym 31 wywodzących się z pułku ułanów Karpackich, który w tym czasie był rozpoznawczym pułkiem samochodów pancernych 3 Dywizji Strzelców Karpackich.
Ponownie Szkoła Podchorążych Rezerwy Kawalerii Pancernej jako oddzielny byt powstała w ramach Centrum Wyszkolenia Wojsk Pancernych w Gallipoli po rozdzieleniu szkolenia na dwa osobne nurty broni pancernej realizowanego głównie w 7 pułku pancernym i kawalerii pancernej, którego realizację podjęto w CWWPanc. Kurs rozpoczął się 17 (24) września 1945. Komendantem Szkoły był por.