W tym samym roku rozpoczął pracę jako nauczyciel w Liceum Pedagogicznym w Grudziądzu, a potem w Liceum Pedagogicznym z językiem wykładowym polskim i niemieckim w Świdnicy Śląskiej. W 1957 roku wstąpił do Stronnictwa Demokratycznego. Od 1960 roku mieszkał w Kole, gdzie uczył w Liceum Ekonomicznym, a następnie w Liceum Ogólnokształcącym w Kłodawie i Liceum Ogólnokształcącym im. Kazimierza Wielkiego w Kole. Następnie w latach 1970–1975 pracował w Fabryce Materiałów i Wyrobów Ściernych Korund, a w latach 1975–1980 w tzw. aparacie politycznym Wojewódzkiego Komitetu Stronnictwa Demokratycznego w Koninie. Po powrocie do zawodu nauczycielskiego w roku 1980 nauczał w Zespole Szkół Zawodowych w Kole, a w 1990 roku przeszedł na emeryturę.
W 1970 roku został wpisany na listę tłumaczy przysięgłych języka niemieckiego Ministerstwa Sprawiedliwości. W latach 90. XX wieku pomagał osobom, starającym się odszkodowanie za pracę przymusową podczas II wojny światowej, wypłacanych przez Fundację Polsko-Niemieckie Pojednanie. Od 1995 do 1997 roku był członkiem Delegatury Wojewódzkiej w Koninie Głównej Komisji Badania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.