mały|331x331px|Erich Raeder wychodzi z więzienia w asyście żony, 1955 rok Erich Johann Albert Raeder (ur. 24 kwietnia 1876 w Wandsbek, zm. 6 listopada 1960 w Kilonii) – niemiecki wojskowy i marynarz, wielki admirał, naczelny dowódca marynarki wojennej (1928–1943), zwolniony po serii klęsk sił nawodnych i zastąpiony odnoszącym spektakularne sukcesy dowódcą sił podwodnych Karlem Dönitzem. Skazany w procesach norymberskich na dożywotnie więzienie za współuczestnictwo w planowaniu wojny napastniczej. Uczestnik I i II wojny światowej.
Życiorys Kariera przed II wojną światową Raeder urodził się w rodzinie nauczycielskiej w Wandsbek w Niemczech. Do szkoły morskiej marynarki cesarskiej (Kaiserliche Marine) wstąpił w 1894, a już 3 lata później, w 1897 osiągnął stopień oficerski. W tym okresie brał również udział w wojnie na Bliskim Wschodzie. Ukończył Akademię Morską w latach 1903-1904. W roku 1912 został kapitanem okrętu. 15 kwietnia 1911 roku awansowany na stopień komandora podporucznika (niem. Korvettenkapitän). W czasie I wojny światowej służył na różnych stanowiskach, uczestniczył w bitwie na Dogger Bank w 1915 oraz w bitwie jutlandzkiej w 1916. Awansowany na stopień komandora porucznika (niem.