Władze zamknęły również wszystkie monastery i organizacje misyjne. Zwroty świątyń oraz budowa nowych obiektów kultu były możliwe dopiero od końca lat 80. XX wieku. W 1994 na nowo została powołana do życia eparchia barnaułska, której pierwszym ordynariuszem został biskup Antoni (Masendicz).
W październiku 2013 z eparchii barnaułskiej wydzielono eparchię gornoałtajską, obejmującą obszar Republiki Ałtaju.
5 maja 2015 z eparchii wydzielono nowe administratury: eparchię bijską, eparchię rubcowską i eparchię sławgorodzką. Nowo powstałe eparchie wraz z macierzystą eparchią barnaułską weszły w skład utworzonej tego samego dnia metropolii ałtajskiejЖУРНАЛЫ заседания Священного Синода от 5 мая 2015 года.
W Barnaule działa seminarium duchowne oraz szkoła regentów chórów cerkiewnych.
Podział administracyjny Eparchia w 2015 dzieliła się na 3 dekanaty: dekanat barnaułski dekanat biełojarski dekanat zariński W ramach dekanatów działały 74 parafie.
Monastery W 2010 eparchii barnaułskiej podlegały następujące klasztory: Monaster Ikony Matki Bożej „Znak” w Barnaule, żeński Monaster św. Jana Kronsztadzkiego w Kisłusze, żeński Skit Kazańskiej Ikony Matki Bożej i św. Jana Chrzciciela w Soroczim łogu, żeński
Przypisy
*