Nieznane są żadne fakty o dzieciństwie czy młodości Pemulwuya. Pierwsza wzmianka o nim pochodzi z 9 grudnia 1790, kiedy śmiertelnie ranił dzidą Johna McIntyre’a, łowczego gubernatora Arthura Phillipa. McIntyre początkowo twierdzili, że atak był niczym nie sprowokowany, ale tuż przed śmiercią wyznał, że być może chodziło o spór o aborygeńską kobietę; niewykluczone jest także, że McIntyre zapuszczał się na terytorium należące do klanu Bidjigal, gdzie, świadomie bądź nieświadomie, naruszył aborygeńskie prawo.
Phillip, nie wiedząc nic o okolicznościach, w jakich zginął McIntyre, 13 grudnia wydał rozkaz schwytania Pamulwuya i sześciu innych dorosłych Aborygenów mieszkających na terenach zamieszkałych przez Bidjigali, aby ich publicznie stracić a ich głowy wywiesić jako ostrzeżenie dla innych tubylców. Liczący 54 oficerów i żołnierzy oddział wyruszył w drogę 14 grudnia i powrócił 3 dni później, nie znajdując żadnego Aborygena. Phillip ponownie wysłał oddział karny z identycznym rozkazem 22 grudnia, ale i tym razem żołnierze powrócili z pustymi rękami.