Z bombowca usunięto całe uzbrojenie, pleksiglasową osłonę dziobu zastąpiono metalowymi, odchylanymi na bok drzwiami ładunkowymi. Drzwi komory bombowej zamknięto na stałe. Usunięto przegrody kadłubowe oddzielające przedział radiooperatora od komory bombowej i części ogonowej samolotu. Sam radiooperator wraz z nawigatorem zajęli stanowiska za kabiną pilotów w miejscu, gdzie przed modernizacją znajdowała się grzbietowa wieżyczka strzelecka. W celu ułatwienia załadunku w tylnej części kadłuba wycięto duże drzwi ładunkowe. Tak przebudowana maszyna otrzymała oznaczenie XC-108A. Samolot latał nad Himalajami z Indii do Chin. Niestety dla XC-108A jego przydatność w roli samolotu transportowego okazała się niewielka i nie przebudowywano już żadnych B-17. Ostatnim B-17, na którym zamierzano przetestować jego możliwości w roli samolotu transportowego, był B-17F-90-BO o numerze seryjnym 42-30190, który zmodernizowano do pełnienia roli transportowca paliwa. Z samolotu usunięto opancerzenie i uzbrojenie, a na pokładzie zainstalowano zbiorniki paliwa. Maszyna otrzymała oznaczenie XC-108B. Samolot woził paliwo pomiędzy Indiami a Chinami, ale podobnie jak XC-108A również nie spełnił pokładanych w nim nadziei i poprzestano na wybudowaniu jednego egzemplarza.
Bibliografia
Kategoria:Amerykańskie samoloty transportowe II wojny światowej C-108 Kategoria:Samoloty transportowe z napędem śmigłowym