za czasów ChRL państwo promuje wśród nich uprawę ryżu na polach zalewowych, na wzór chiński.

Dawna struktura społeczna opierała się na piętnastu patrylinearnych, egzogamicznych klanach, które posiadały wzgórza, lasy i pastwiska. Dzieliły się na wioski, zamieszkałe przez rozbudowane rodziny; naczelnicy wiosek rozdzielali ziemie, które były własnością wspólnoty, między konkretne gospodarstwa. W ramach reformy rolnej władze ChRL skomunalizowały ich ziemie, zmuszając Drungów do pracy w grupach nie-rodzinnych, ale Drungowie opierali się kolektywizacji, często przenosząc wioski w wyższe, niedostępne dla urzędników góry.

Małżeństwa aranżowali rodzice; rodzicom panny młodej płacono „cenę” w postaci bydła, metalowych naczyń i materiałów na ubrania. Nowa para mieszkała z rodziną męża (obecnie instytucja wielopokoleniowego domu zanika). Drungowie byli zazwyczaj monogamiczni, poligamia była stosunkowo nieliczna, często w formie lewiratu. Kobiety uczestniczyły w pracach polowych, a w domu nadzorowały podział dóbr, a ich zdanie się liczyło.