synowie zakładali własne domy, z wyjątkiem najmłodszego wśród braci, który pozostawał w domu rodziców, by ich otoczyć opieką. Córki nie mogły dziedziczyć majątku, który w braku syna przechodził na bratanków.
Głowy rodów były odpowiedzialne za najważniejsze decyzje, jak sprzedaż ziemi i aranżowanie małżeństw; prowadzili księgi rodowe, kontrolowali zachowanie krewnych i rozsądzali konflikty. Przewodniczyli też obrzędom ku czci przodków, zwłaszcza wielkim świętom, zwanym Yifan, urządzanym co 3–5 lat, obejmującym składanie ofiar, uczty, tańce i śpiewy.
Wpływy chińskie datują się od czasów dynastii Yuan; za dynastii Qing podzielono ich na samokontrolujące się jednostki na wzór systemu baojia. Pod wpływem chińskim przyjęli buddyzm, taoizmi kult przodków. Wcześniejsze animizm i szamanizm wciąż są obecne w świadomości; według ich wierzeń duchy/dusze posiadają nie tylko ludzie, ale też zjawisk przyrodnicze, a obrzędom ku czci lokalnych duchów domowych, ognia itp. przewodniczą zarówno męscy kapłani (mubao), jak i kobiety-szamanki (zwane baya).
Mulamowie posługują się własnym językiem z grupy dong-shui (kam-sui), z rodziny tajo-kadajskiej. Językiem tym mówi około 86 tys. osób.
Przypisy
Kategoria:Kuangsi Kategoria:Mniejszości etniczne w Chińskiej Republice Ludowej